Sunday, February 27, 2005

گفتگو با پدر دكتر «فرزاد حميدى» سياوش اوستا

عباسى اين جريان انتظار و امام زمان يك پديده تاريخى و ناگسستنى براى بخشى از جهان و به ويژه براى ما ايرانيان شده است. همه از هم مى پرسند پس كى كارها درست مى شود. -يكى بايد بلند شود. -كار از يكجا بايد شروع شود. و همينطور بگيريد تا الى ماشاءالله، اميدهاى كاذب به ظهور امام زمان و به وجود آمدن فرجى. اين نوع برخورد و تفكر با سياست و تاريخ موجب مى شود تا انسان ها خودشان بيكار در خانه و كارگاه بنشينند تا يكى بلند شود. حالا هم كه امام زمان از غرب ظهور كرده است و خيلى ها همين جرج بوش را ناجى ايران مى دانند. غافل از اين كه اين طفلى در نجات افغانستان و عراق گير كرده است هر چند نفت و منابع ملى اين سرزمين ها را از دست مردم خود اين سرزمين ها نجات داده است و مهر آمريكائى و يا به گفته اى مهر داغ كردن آمريكا را بر اين سرزمين ها زده است. براى ايران هم همينطور خواهد شد. اين ملاها آنقدر در خريت ضديت ظاهرى با آمريكا خواهند ماند كه فردا تأسيسات نظامى و اتمى ايران زده خواهد شد و ميلياردها دلار خسارت به ملت ما وارد خواهد آمد. در صورتى كه اگر واقعاً آمريكا خواهان براندازى اين نظام باشد چهار تا از هزاران بمب انداخته شده در افغانستان و عراق را روى سر چهار پايگاه مديريتى جمهورى اسلامى بريزد. آنگاه خواهد ديد كه ايرانى جشن بزرگ خود را برپا خواهد كرد. اما هدف، رهبران جمهورى اسلامى نيستند، زيرا چه كسانى و يا چه كسى بهتر از اينها مى تواند شير مفت بدهد. تنها سازمان مسلحانه هم كه سال هاست به عنوان تروريست شناخته شده است به گونه اى كه آن بيچاره ها هم خودشان ديگر خودشان را به مجاهد و چريك فدائى قبول ندارند. تو از طرف مى پرسى كه شما مجاهد هستيد؟ فوراً پاسخ منفى مى دهد. نه! ما هوادار رئيس جمهور منتخب مقاومت هستيم. يعنى آنچنان عرصه را بر اين هزاران خانواده شهيد تنگ كرده اند كه خودشان مجاهد بودنشان را كتمان مى كنند. از طرفى مقاومت جوانان داخل كشور هم كه بر همه آنهائى كه به خواب رفته اند و منتظر ناجى نشسته اند ناآشنا و ناشناخته است و هر روز بر رنج و عذاب و شكنج شان افزوده مى شود و كارى از پيش نمى رود. مهندس طبرزدى اعتصاب غذا كرد تا تكليفش را روشن كنند. آنها هم به او ۱۵ سال حبس دادند و تكليف وى را مشخص و روشن كردند. حالا نيز حدود ده نفر از جوانان دلير و شجاع هم در پى اعتصاب غذا جانشان واقعاً در خطر است و از هفتاد ميليون ايرانى داخل ۷۰۰ هزار نفر هم از شرايط سخت آنها آگاه نيست. هفته پيش با چه مشقتى توانستم با پدر دكتر فرزاد حميدى تماس برقرار كنم. چنانچه دوست مهربانم عليرضا ميبدى بارها گفته است، تلفن هاى ما را جمهورى اسلامى به كامپيوترهايش داده است و تا با كسى در ايران تماس مى گيريم، يا دستگاه از قطع خط خبر مى دهد، يا مشغولى مى زند و يا هم هيچ. ما بايد كسى را بفرستيم نزد فردى كه مايل به مصاحبه با او هستيم تا وى را به جائى ديگر منتقل كنند تا ما بتوانيم يا با تلفن دستى و يا يك شماره ديگرى با او صحبت كنيم. بارى آقاى تقى حميدى پدر دكتر فرزاد حميدى مى گويد كه فرزند او قدرت تحرك، شنوائى و... ندارد و در شرايط بسيار سختى به همراه ديگر دوستانش به سر مى برد. تقى حميدى مى گويد حتى وسائل شخصى دكتر حميدى را دزديده اند و وى را در شرايطى بسيار سخت و دشوار در زندان رجائى كرج تحت آزار و اذيت قرار داده اند. وى مى گويد هيچ پاسخگوئى در هيچ ارگانى وجود ندارد و او از سازمان هاى جهانى استمداد مى طلبد. به محض پخش گفتگوى ايشان با من، ديگر رسانه ها نيز به جنب وجوش افتادند و حتى ديده بان حقوق بشر طى اعلاميه اى خواهان آزادى اين عزيزان شد. اما مگر اين بازداشت ها و شكنجه ها و آزارها پايان پذير است؟ ۲۵سال است كه مثل سريال هاى تلويزيونى همچنان در جريان است و فقط سوژه ها فرق مى كنند. همين بازى ها را از فرداى ۲۲بهمن شروع كردند. ۲۲بهمن، سالروزى كه براى آن ميلياردها هزينه مى كنند، با برگزارى جشنواره زجر در داخل ايران و مهمانى هاى پر خرج در خارج از كشور. برخى از اين غربى ها روزشمارى مى كنند تا جشن ۲۲ بهمن فرا برسد و با خوردن خاويار و دريافت هداياى گرانقيمتى چون فرش ايران، صنايع دستى، خاويار، پسته و غيره به ديگران پز بدهند كه در ميهمانى فلان سفير جمهورى اسلامى شركت كرده اند. .... و ما همچنان بى برنامه و در جنگ لفظى داخلى با هم به حساب خودمان سرگرم مبارزه با آنها هستيم. www.awesta.net

0 Comments:

Post a Comment

<< Home