Saturday, February 19, 2005

خورشید دراسارت هم خورشیداست


ای حماسه آفرینان، ای شیران دربند، ای آزادگان سلحشور، رزمتان پیروز، راهتان پررهروودشمنانتان زبون باد.
هیچ جای شگفتی وتعجب نیست که جباران حاکم وانسان ستیزان سیه دل وروسپیان زر و زور تعدادی ازشریف ترین وباغیرت ترین وپاکترین فرزندان این سرزمین را به جرم آزادی خواهی وتضاد فکری با حضرات وبه جرم سخن گفتن که ازابتدایی ترین حقوق هرانسانی است، درکنار تبه کاران وجانیان محبوس سازند.هیچ جای تعجب نیست رژیمی که خودعامل فساد و مصداق بارزمفسدفی العرض می باشد، هرروزبه بها نه های واهی تعدادی ازهموطنبا ن ما را به دارآویخته ویا سنگسار کند.
جای بسی تاسف است که سازمانها حقوق بشری بویژه کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل، چشم خود را به روی این همه جنایات بسته وهرازگاهی تنها با محکوم نمودن رژیم وظیفه خود را اتمام شده تلقی می نماید. آیا وجدان بشریت به خواب رفته ویا ملت ایران را بشر به حساب نمی آورند؟ آیا زمان تصمیم قاطع برای نقض حقوق بشردرایران فرانرسیده است؟
غریب به یک ماه است تعدادی از زندانیان سیاسی در زندان رجایی شهر به علت شرایط بد زندانها و همبند بودن با جانیان و تبه کاران دست به اعتصاب غذا زده اند که حال چند تن از آنان وخیم و بیم آن میرود که جانشان به مخاطره بی افتد.
اتحادیه ی کارگران ایران همبستگی خود را با این عزیزان اعلام نموده و خواهان شکستن اعتصاب غذای این مبارزان میباشد، و به سردمداران حاکم هشدار میدهیم که مسئول جان تمام زندانیان سیاسی بوده و چنانچه برای هریک از این عزیزان اتفاقی بی افتد کارگران آرام ننشسته و عامران و عاملان باید منتظر عواقب شدید آن باشند.


شورای مرکزی اتحادیه ی کارگری ایران
1/12/1383

0 Comments:

Post a Comment

<< Home