Friday, February 25, 2005

همبستگی برای آزادی زندانیان سیاسی,برزو شکوهمند

برزو شکوهمند
حدود بیش از چهار هفته زندانیان سیاسی درزندان رجائی شهر برای اعتراض به شرایط غیر انسانی حاکم بر زندانها و سیاهچالهای حکومت اسلامی دست از غذا کشیدند و با به خطر انداختن جان خود در پی انجام یک اعتصاب غذای طولانی بر روی اجرای خواسته های به حق شان پافشاری کردند. این زندانیان آزادگانی هستند که با سپر کردن جان و چشمپوشی بر آرزوهای شخصی خود تاوان عدالت خواهی و آزادمنشی برای ملتی را پس میدهند که بعد از صد سال مبارزه پیوسته و بی امان ولی بی نتیجه برای رسیدن به آزادی نسبت به آینده سیاسی خود دلسرد و بیتفاوت شده است. هر کدام از این زندانیان دارای خانواده همسر و فرزندانی میباشند که آرزوی آزادی و در آغوش کشیدن عزیزان دربند خود را لحظه شماری میکنند. این آزادگان دربند مانند هر ایرانی دیگر لذت زندگی را در بودن در محیط پر محبت خانواده خود جستجو میکنند و نه در اسارت و انزوا در کنج سیاهچال های متروک سرد و فراموش شده در کنار وجود جلادان و شکنجه گران حکومت عدل اسلامی. آنها نیز مشتاق دیدار با همسر و فرزندان در محیط گرم خانواده هستند معنی لذت زندگی را در بودن در کنار فرزندان و خانواده جستجو میکنند. از بدرقه فرزندان خود در روزهای تعطیل در پارک های سبز دست در دست آنها و در همراهی خانواده خود خوشحال میشوشند. آنها نیز مانند دیگر مردم در آرزوی ادامه انجام شغل خود و پیمودن مدارج رشد اجتمائی یا علمی در یک محیط صلح آمیز میباشند. براستی در این اوضاع اسفبار اقتصادی خرج خانواده و فرزندان آنها چگونه تعمین میشود آیا فرزندان آنها سرپناهی دارند شب را گرسنه بسر میکنند آیا گزارش اعتصاب غذای این آزادگان به گوش مردم در ایران و ایرانیان در برونمرز نرسیده است بطور یقین این خبر مهم بکمک رسانات گروهی مدرن امروز در ایران و در چهارگوشه جهان بازتاب یافته است فقط شگفتی در اینجا است که چرا جامعه نسبت به همچین گزارشاتی از خود حساسیت نشان نمی دهد . و آنرا به عنوان یک امر روزمره میپذیرد و از کنار آن با بیتفاوتی عبور میکند. شاید که پاسخ این باشد که اوضاع اسفبار اقتصادی زمینه ساز شرایطی هستند که در آن مسئله امرار معاش برای مردم و چیره شدن آنها بر مشکلات روزمره شان بسیار مهمتر از توجه به خواست چند زندانی سیاسی است که برای ایده آل های خود مبارزه میکنند. بدون توجه به این حقیقت که زندانیان سیاسی آرزوی دیگری غیر از نجات مردم از این مهلکه اقتصادی و سیاسی و رسیدن آنها به یک زندگی آبرومند ندارند. این شکل برخورد سرد مردم با گزارش اعتصاب غذای زندانیان سیاسی معنی دیگری جزئ بیگانگی آنها با نخبگان سیاسی و فرزانگان کشور و آینده سیاسی خود ندارد که عامل اصلی مشکلات روزمره آنها است. در پی این مدت و به پیروی از سنت دیرینه سازمان های سیاسی که این مسئله را مهم دانسته اند تنها به نوشتن اعلامیه های اعتراضی جهت همدردی با زندانیان و جمع آوری تومار های امضائ بسنده کرده اند. روشی که اعلیرغم بی نتیجه بودن آن در 26 سال گذشته در پیکار با حکومت اسلامی همیشه تکرار شده است. خرد انسان درخواست میکند که برای رسیدن به هدف از صرف هزینه و تکرار روشهای ناکارآمد خودداری شود و در عین حال راهکارهای نو ارائه گردند. شاید برای آن دسته از ایرانیان آزاده در ایران که با وجدان خود زندگی میکنند مسائل امنیتی برای خود و خانواده تنها مانعی باشد که آنها را از اعتراضات علنی بر حاکمیت نسبت به حبس غیر قانونی نخبگان سیاسی بازدارد. در این جا نوک قلم و بیان من متوجه ایرانیان خارج از کشور میباشد که با وجود عدم مشکلات امنیتی از همبستگی علنی با زندانیان سیاسی و اعتراض به فتنه حاکم بر ایران سر باز میزنند. بنا بر آمار موثق حدود پنج میلیون ایرانی در برونمرز زندگی میکنند. همه آنها به زندگی قانونمند رایج در اروپا عادت کرده اند و حاضر نیستند به هیچ بهایی از آن نعمت چشمپوشی کنند. با وجود این در کنج تمایلات درونی خود را با فرهنگ و موجودیت ایران وابسته میپندارند. از طرفی خواهان دگرگونی ساختار سیاسی کشور در جهت دمکراسی ولی بدون خون ریزی هستند و از طرف دیگر حاضر نیستند آستین بالا بزنند و یک قدم در جهت شکل دادن به این آرزو گام بردارند. همیشه آرزوهای خود را برای نهادینه شدن حکومت قانون در ایران با جملات مجهول بیان میدارند (تازه اگر دارای یک وجدان بیدار باشند) چونکه از پذیرش مسئولیت ابائ دارند. با بیان این گفته که ما نه سر پیازیم و نه ته پیاز از مسئولیت خود شانه خالی میکنند. در نهایت در انتظار آمدن و ظهور یک قهرمان خیالی هستند که یک شبه کارهارا بر وفق مراد آنها سامان دهد. شب را به آسودگی بسربرند و صبح آخوندها از صفحه تاریخ محو شده باشند. درحالیکه خبر سرماخوردگی سگ زینتی خواننده معروف انگلیسی خانم بریتنی پیرز را با دقت دنبال میکنند از گزارش یک تجمع اعتراضی به عدم رعایت حقوق بشر و سنگسار زنان بیدفاع در ایران بی اعتنائ عبور میکنند. بر هیچکس پوشیده نیست که تصمیم نهایی برای رغم خوردن آینده سیاسی ایران در خود ایران گرفته خواهد شد و اپوزیسیون دمکرات در خارج فقط با بازتاب دادن فریاد آزادیخواهی حرکت های اعتراضی در ایران است که میتواند به بودن خود موجودیت به بخشد. و همچنین بر هیچکس پوشیده نیست که در بدترین شرایط اقتصادی و سیاسی حاکم در یک کشور تنها حضور مردم در تحولات و اراده آنها برای دگرگونی اوضاع شرط نهایی برای هرگونه تغییر است. حال پرسش این است که چگونه میتوان مردم را نسبت به آینده سیاسی کشورشان کنجکاو حساس و امیدوار کرد. اگر اپوزیسیون دمکرات ایران در برونمرز بتواند بجای بهدر دادن پتانسیل توان خود در درگیری های انحرافی و بحث های انتزاعی و بازدارنده تمام نیروی خود را برای آزادی زندانیان سیاسی(بدون وابستگی سازمانی یا حزبی) بکارگیرد بتواند با حمایت بین المللی و فشاری که از بیرون بر حکومت اسلامی وارد میآورد مانع از دستگیری های سرازخود و غیر قانونی نخبگان و نویسندگان کشور بوسیله حاکمیت گردد و نخبگان سیاسی و نویسندگان متعهد بتوانند بدون حراس و ترس و با تکیه به پشتیبانی از از اپوزیسیون برونمرز فساد مالی و سیاسی حکومت را افشا کنند بتوانند انگشت برروی علت مشکلات کمرشکن اقتصادی بیکاری و اجتمای مردم گذاشته و آنها را زیر زربین قراردهند در همچین جوی مردم دلسرد نا امید و نظاره گر با پذیرفتن مسئولیت از فرزانگان خود حمایت خواهند کرد و آنها را در این مبارزه تنها نخواهند گذاشت و با پشتیبانی از پیشگامان آزادیخواهی استبداد حاکم را گام بکام به عقب خواهند راند. حالا پرسش این است که اپوزیسیون دمکرات چگونه میتواند ایرانیان برونمرز و مردم کشورهای جهان آزاد را در اجرای این برنامه با خود همراه کند. از نظر من یکی از راه های موثر برای اجرای این برنامه و ایجاد فشار برحاکمیت جلب پیوسته توجه رسانات گروهی جهان آزاد به وقایع اسفبار سیاسی اجتمایی در ایران و مبارزات آزادیخواهانه مردم ایران است. مردم جهان آزاد نباید غافل از بیعدالتی ها و جنایاتی باشند که هر روز در حق ملت ایران بوسیله یک حاکمیت زورگو و غیر انتخابی اعمال میشود که بشیوه باندهای تبهکار با یک سیستم مافیاگونه زندگی و آینده شصت میلیون ایرانی را قربانی جاه طلبی و کیسه دوزی خود (بنام اجرای احکام دینی) کرده است. برای توجه دادن رسانات گروهی جهان به این مهم تجمعات اعتراضی و هفتگی پیوسته ایرانیان برونمرز بدور از هر گونه وابستگی سیاسی یا حزبی بدور سفارت خانه های حکومت اسلامی در چهار گوشه دنیا ضرورت دارد. در شرایطی که ایرانیان با چنین تجمعات صلح طلبانه بر نیت آزادیخواهانه خود پافشاری کنند بطور یقین از حمایت احزاب دمکرات در جهان برخوردار شده و با حضور و پشتیبانی چنین احزابی با امکانات فرهنگی و هنری آنها در چنین تجمعاتی فریاد آزادیخواهی مردم برای رسیدن به دمکراسی صد چندان شده و به گوش استبداد خواهد رسید. با توجه به امکانات محدودی که اپوزیسیون دمکرات در سازماندهی ایرانیان برونمز در اختیار دارد یکی از روش های کارآمد برای جلب مردم جهت ایجاد فشار بر حکومت اسلامی و اعتراض به شرایط غیر انسانی حاکم بر جامعه بکارگیری هنرمندان نوازندگان متعهد در برگزاری کنسرت های موسیقی هفتگی و پیوسته بدور سفارت خانه های حکومت اسلامی در سراسر اروپا و جهان آزاد میباشد (هر کجا که ایرانیان سکونت دارند). از نظر من این یکی از راه های موثر خواهد بود که میتواند هزاران ایرانی را که نسبت به آینده سیاسی کشور خود بیتفاوت هستند حداقل برای تماشا و پر کردن وقت تفریح خود به چنین تجمعاتی گسیل دارد. گزارش تجمع صلح آمیز مردم شمع بدست که با سرودهای آزادیخواهانه بدرقه میشوند میتواند بوسیله رسانات خبری در جهان محور گزارشات شده و دولت های اروپایی و مردم آزاده جهان را در پشتیبانی از مردم ایران ترغیب کند و بر روابط اقتصادی با حکومت اسلامی فشار وارد آورند. خوانندگان و هنرمندان ایرانی در لس آنجلس برای یک بار هم که شده است میتوانند با جهت دادن به هنر خود و با بکارگیری آن در راه نهادینه کردن دمکراسی در ایران به نقش تاریخی خود در این روند ارزش نهند. بطور یقین اجر و پاداش آنها از تریق محبوبیتی که بین مردم کسب خواهند کرد در ایران آزاد شده و دمکرات محفوظ خواهد بود. همه ما در سال ها و ماه های گذشته از طریق رسانات گروهی در جریان انقلابات مخملی و بدون خون ریزی در یوگسلاوی و در اوکراین بوده ایم. از طریق گزارش های تصویری مشاهده کرده ایم که چگونه مردم این کشورها با آرزوی رسیدن به آزادی و دمکراسی و با آمدن در خیابان ها و مقاومت در آن روزها و شب های سرد زمستانی با روشن کردن و حمل مشعل و شمع با نواختن آهنگ ها و خواندن سرودهای آزایخواهانه چگونه مصمم از رای خود دفاع کردند و در نهایت دیکتاتور ها را به تسلیم در برابر اراده خود واداشتند. رمز پیروزی آنها اراده و آرزوی خدشه ناپذیر مردم این کشورها بود که در سایه رهبری یک اپوزیسیون با برنامه برای رسیدن به آزادی و دمکراسی هدایت میشد خواستی که بخاطر بحق بودن آن از حمایت جهانی برخوردار شد. اگر ایرانیان برونمرز با چنین تجمعات هفتگی به دور سفارت خانه های حکومت اسلامی بتوانند توجه مردم آزاد جهان و ایرانیان درون کشور را به عزم خدشه ناپذیر خود برای رسیدن به آزادی جلب کنند با حمایت جهانی که از این حرکت خواهد شد بطور یقین ایرانیان درون کشور به این حرکت خواهند پیوست و با تجمعات مشابه در درون کشور حکومت اسلامی را وادار به آزادی زندانیان سیاسی و تسلیم به رای مردم خواهند کرد. مسئله مهم این است که اگر ما بتوانیم با ایجاد چنین فشارهایی که به روابط اقتصادی حکومت اسلامی و اروپا لطمه میزند شرایطی را بوجود آوریم که حکومت اسلامی در آینده این جرعت را به خود ندهد نویسندگان متعهد را که از فساد اقتصادی حاکم بر حکومت و بیعدالتی در جامعه پرده برداری میکنند شبانه دستگر شکنجه و حبس کند نویسندگان و نخبگان سیاسی میتوانند با جرعت صد چندان و دوری کردن از خود سانسوری روابط پشت پرده و مشکوک حکومتی و سو استفاده از قدرت را افشا کنند و حل مشکلات جامعه را به خود مردم واگذارند. در جامعه ای که مردمش به کمک نویسنده های آزاده در جریان بده بستان ها و داد و ستد های غیر قانونی پشت پرده حکومتی که عامل اصلی فساد اقتصادی و اجتمایی و فقر در جامعه میباشند قرار گیرند در برابر فساد حکومتی سکوت نخواهند کرد و دیر یا زود برای نهادینه کردن عدالت در جامعه آستین بالا خواهند زد و مسئولیت میپذیرند. و این آرزویی است که حدود صد سال است که نخبگان سیاسی ایران در انتظار آن هستند یعنی جامعه ای که به لحاظ رشد فرهنگی به مرحله ای از بلوغ سیاسی رسیده باشد که نه تنها دولتمردان را مسئول اعمال خود و پاسخگو بداند بلکه برای اصلاح امور جامعه خود نیز مسئولیت بپذیرد. چکیده سرنوشت سیاسی ایران بدست مردم و در خود ایران تعیین خواهد شد. یکی از اشکال مبارزه اپوزیسیون دمکرات در برونمرز برای شتاب دادن به روند دمکراتیزه شدن در ایران فشار بر حکومت اسلامی برای آزادی همه زندانیان سیاسی میباشد که باید از طریق جلب حمایت جهانی و سازماندهی مردم برای شرکت در کنسرت های موسیقی اعتراضی و بطور پیوسته و هفتگی حول سفارتخانه های حکومت اسلامی صورت پذیرد. در چنین شرایطی نویسندگان و نخبگان سیاسی آزاد شده میتوانند با تکیه به حمایت اپوزیسیون برونمرز و حمایت جهانی بدون خود سانسوری از فساد سیاسی و اقتصادی پنهان دستگاه حکومتی پرده دری کرده حاکمان را مسئول اعمال خود و در برابر مردم پاسخگو کنند.

0 Comments:

Post a Comment

<< Home