Tuesday, February 08, 2005

نامه اعتصاب کنندگان از زندان رجائی شهر کرج

ره نمایی تا کی نمایی ای که خود ره را ندانی با درود بر تمامی جان نثاران راه آزادی و تجدید پیمان با تمامی آزادیخواهان دموکرات و سکولار ایرانی ، هخم میهنان گرامی در این لحظات بحرانی و سرنوشت ساز از تاریخ کشور که در میانه خطر جنگ و بحران انقلاب ناشی از اثر شتاب فرایند جهانی شدن گرفتار آمدیم لازم میدانیم به منظور پیشگیری هر گونه انحراف در جنبش آزادی و دموکراسی طلبی ایرانیان از قهر زندانهای هارون الرشیدی روحانیت سیاسی حکام مطالب زیر به استحضار ملت برسانیم .باشد که در آستانه یکصدمین سال انقلاب ناکام مشروطه بار دیگر جنبش مردم در بند ایران بازیچه دستان نا پاکی نگردد که تحریم انتخابات در درون حاکمیت ، ولایت مطلقه را طرحی قدیمی ،کم اثر و منفعلانه می انگارد . بر خلاف آنانی که در نشست موسوم جلسه شورای هماهنگی اتحاد جمهوری خواهان خویش ، خیالاتی به طرح مشکوک و غیر عملی دل بسته اند ، ما نه تنها هر گونه شرکت در انتخابات در چهارچوب قانون اساسی رایج را در تمام سطوح ملی و منطقه ای تحریم می کنیم ، بلکه در این برهه حساس تاریخ عدم شرکت در انتخابات بیش از پیش مبارزه ای لازم و مسالمت جویانه و نیز مقاومتی منفی و تعین کننده در جهت افشای فقدان مشروعیت رژیم حاکم بر عرصه های ملی و بین المللی می دانیم . اگر قصد عده ای از طرح نا بجای شرکت فعال در انتخابات به منظور فراهم آوردن پیش شرطهای ضروری برای یک انتخابات آزاد در کشور ملزم و موثر باشد تحت عناوینی چون انقلاب های آرام مخملی و نارنجی تغییراتی که در سالهای گذشته در بعضی کشورها صورت پذیرفته و آخرین نمونه موفق آن در اکراین است باید توجه داست در کشور ما وضه کاملا فرق می کند و اصولا آزادی و دموکراسی با ماهیت رژیم مذهبی ناسازگار می باشد . در کشور ما قانون همواره ملعبه باندهای مسلح و خودسری بوده که همچو شخص ولایت فقیه در محدوده حوزه اختیار کمترین مصلحت خود را فراتر از صریح ترین اصول قانونی پنداشته اند ، به طوری که حتی تلاشهای برخی نیروی معترض به رژیم هم نتوانسته منشا هیچ اثر و تغییری در جهت ترویج آزاد و نهادینه سازی دموکراسی باشد . تجربه تلخ هفت سال گذشته یعنی دوران اتصلاحات حکومتی ، اصلاح ناپذیری ولایت مطلقه را عیان تر و پوچی این گونه تلاشها را آشکارتر ساخته و لذا طرح شرکت در انتخابات را ترفندی موذیانه و هدایت شده از سوی عمال رژیم میدانیم . زیرا که 1. در تجربه کشورهای مورد اشاره مقام ریاست جمهوری به عنوان شخص اول کشور مطرح و مد نظر است در حالیکه در ایران و در چهارچوب قانون اساسی رایج مقام ریاست جمهوری بعد از 1) ولی فقیه 2) شورای انقلاب فرهنگی ، 3) مجمع تشخیص مصلحت ،4) شورای نگهبان ،5) شورای امنیت ملی ، عملا مقامی تشریفاتی و تدارکات چی در درجه ششم محسوب میگردد . 2. تمام کاندید های ریاست جمهوری در پرسشنامه مربوطه باید التزام عملی خود به ولایت مطلقه را اقرار و امضا نمایند و پس از آن نیز از صافی شورای جزم اندیش نگهبان بگذرد. 3. پس از برگزاری انتخابات نیز اعتبارنامه رئیس جمهوری منتخب بایستی توسط ولی فقیه تنفیذ گردد و گرنه رای مردم اثر قانونی نمی یابد همانطور که ولی فقیه قبلی در ارتباط با اولین رئیس جمهوری بعد از انقلاب 57 گفت : اگر 36 میلیون بگویند بله من می گویم نه !؟ 4. در طول انقلاب پس از 57 تمام پستها و مناصب از معاونت وزیر به بالا همواره بین یک گروه هزار نفره که اعضای ثابت دستگاه تمامیت خواه حاکم هستند دست به دست گشته و حتی از ورود سرسپرده ترین عناصر معتقد و وفادار به رژیم نیز جدا پرهیز شده است . 5. آخرین نخست وزیر رژیم که در دهه سیاه شصت و در تمام دوران جنگ امور اجرایی را در دست داشته و در میان بدنه حاکمیت رژیم از مقبولیت متنابهی برخوردار است نه میخواهد و نه میتواند وارد کارزار بیهوده انتخابات ریاست جمهوری گردد. بنابراین با توجه با مطالب ذکر شده و بسیاری ملاحظات دیگر ، بدون انجام جراحی های بنیادین در قانون اساسی رایج کشور ، امکان ورود افراد مستقل ازحاکمیت به عرصه انتخابات در ایران ، بدون تردید امری محال است و لذا با قاطعیت و صراحت اعلام میدارم که آنچه امروز چرورت توان حرکت سریع ، اتخاذ تصمیم های درست و به موقع همراه با داشتن برنامه ای روشن و نهایی برای پرش به سوی اهداف والایی است که بریشان اینهمه کشته داده و اینهمه درد و رنج و زندان کشیده ایم . ما خواهان ایرانی آزاد و آباد هستیم که در آن زنان و مردان کاردان و درستکاری که با آراء مستقیم همگانی انتخاب شده اند ، مدیریت جامعه را برای مدت زمان معلوم و محدودی در دست بگیرند و به عنوان جمعی از زندانیان سیاسی کشور خواهان تداوم مبارزات مردمی تا مرحله تغییر رزیم مذهبی به حکومتی دموکراتیک هستیم و پیش نیاز لازم برای این امر اجرای رفراندوم انتقالی و برگزاری انتخاباتی آزاد و سراسری جهت برگزیدن نمایندگان مجلس ملی موسسان برای تعیین نوع نظام و تدوین قانون اساسی آینده کشور میدانیم . ایران هرگز نمی میرد . مهندس ارژنگ داوودی،بینا داراب زند، دکتر فرزاد حمیدی،مهرداد لهراسبی، حجت زمانی، جعفر اقدامی/ 19/11/83 زندان رجائی شهر کرج

0 Comments:

Post a Comment

<< Home